ÇÖP MÜ NE ÇÖPÜ ?

11’e 10 Kala, Ben ve Defne

‘Çöp mü ne çöpü. Koleksiyon onlar. Koleksiyon diye bir şey vardır.’

Filmi izleyenler bu diyaloğu hemen ayırtedecekler. Bence filmin en keyifli sahnesiydi. Önceleri sıkıcı gibi görünen o sinirli ihtiyar, film ilerledikçe nasıl da büyüdü büyüdü kahraman oldu. Başarı burda gizli bence.

11’e 10 Kala… Altın Koza’nın En İyi Film, En İyi Yönetmen ödülü onundu bu yıl.

Herşey bir anda oldu. Önceden gitmeye niyetlendiğimiz ama benim yoğunluğum ve plansızlığım yüzünden programlayamadığımız filme gitmek için o gün öğleden sonra bir kararlılıkla telefona sarıldım. Defne hazır ol. Akşama gidiyoruz. Dafnis’im kankam anında işyerindeydi. Toplandık gittik. Kendimizi bir anda Cinebonus’un kapısında bulduk. Hemen biletlerimizi aldık.

Salona girdik. Mustafa DOK’un filmini görmek için sabırsızlıkla bekliyoruz ama salonda kimsenin olmaması da dikkatimizden kaçmıyor. Birkaç kişi mutlaka gelir diyoruz ama ışıklar kapanıyor film başlıyor durum hala değişmiyor. Filmi Defne’yle başbaşa seyrettik anlayacağınız. Konuşa konuşa kritik yapa yapa. Bunun keyfi de bir başkaymış yani.

Nejat İşler ve Mithat Esmer iyi bir ikili olmuşlar bence. Defne’nin muhalefetine rağmen ben Nejat’ı kapıcı rolünde başarılı buldum. Pelin Esmer yönetmen ve senarist olarak imza atmış filme. Ortak yapımcıların inancıyla da iyi bir film çıkmış ortaya. Hikayesi, görüntüleri, özenle çekilmiş kareleri ile oldukça etkileyici. İncelikle gözlenmiş ve ince ince dokunmuş karakterleri ile çok keyifli. Bir eleştirim var o da filmin sonu. Yani ‘film pat diye bitti’ derler ya ondan oldu işte. Aaaaa diye kaldık Dafnis’le. Kimine göre çok sıkıcı olabilir ama bence çok keyifliydi. İyi seyirler…